Hoe het ooit is begonnen

Ik was 9 jaar en zat met zweethanden in de klas te wachten totdat ik werd opgeroepen. Helemaal alleen moest ik naar een witte bus lopen die buiten stond te wachten. ( ja de bekende schooltandarts voor de mensen van mijn generatie).

Daar zat hij dan, een man in een witte jas. Hij zei niets, alleen;  “mond open” en gaf verder geen informatie. Hij rook naar koffie en zijn handen smaakten naar oud rubber.

Hij begon gewoon zijn werk te doen, zonder uitleg, en ik hoorde het geluid van een boor en voordat ik het wist ging hij iets doen bij een kies.

Ik schrok daarvan en ik maakte een euhhhhhh geluid, om aan te geven dat ik wilde dat hij stopte. Je kent dat wellicht wel, dat je niet echt iets kan zeggen en toch duidelijk wilt maken dat er iets is. Ik weet niet meer of ik pijn had, maar ik weet wel dat ik heel angstig werd. Ik klemde mijn handen bijeen en hoopte dat het snel voorbij was. Toen ik echt pijn had maakte ik een geluid waarbij een dove nog wel had moeten begrijpen dat ik wilde dat hij stopte. Ik deed mijn hand omhoog. Hij duwde me terug de stoel in en zei “nog even, ik ben zo klaar”. Met totale verbijstering liep ik weer terug de klas in na afloop.

Dit was voor mij, achteraf,  echt een traumatische ervaring. Ik had het gevoel geen controle te hebben, dat er dus niet naar mij geluisterd werd. Ik verstijfde van angst als ik daarna naar een tandartsbezoek moest en de spanning en stress werd alleen maar erger in de loop van de jaren.

Zelfs toen ik volwassen was

Ik heb heel wat tandartsen gehad ,omdat ik diverse problemen had aan mijn gebit en in verschillende woonplaatsen gewoond heb. Sommige waren geduldig en anderen helemaal niet. Vooral de laatste twee tandartspraktijken, tijdens mijn volwassen leven, waren wederom traumatisch. Bij de laatste praktijk mocht ik niet eens door naar de tandarts want volgens de tandartsassistente was ik al een kwartier vragen aan het stellen en werd ik ook wat “luid” voor de andere patiënten. De tandarts wilde me niet meer zien, zei ze.

Daar reed ik dan naar huis 1,5 uur. Matgeslagen en teleurgesteld omdat ik het niet meer wist. Is er dan niemand die me kon helpen? Ondertussen liep ik al een jaar rond met een ongezond gebit. Het waren ook nog angsttandartsen,  dus als zelfs zij mij niet konden helpen wie dan?

Ik werd wakker

Tijdens een opleiding die ik volgde kwam ik in gesprek met een mede cursist. Zij werkte destijds als tandartsassistente. Ik vertelde haar dat ik op zoek was naar een biologische tandarts omdat ik niet onnodige rommel in mijn lijf wilde en het belangrijk vond dat hij of zij daar rekening mee hield. Ik had een paar slechte ervaringen en de ‘juiste tandarts’ dus nog niet gevonden en ondertussen was er al enige tijd niets meer gedaan aan mijn gebit terwijl dat wel nodig was.

Ze zei toen : “Weet je wel hoe ongezond het is om door te blijven lopen met een ontsteking”?

Een zinnetje kan mensen soms aanzetten tot het nemen van actie, waartoe iemand tot dan toe niet in staat was. Dat deed deze zin bij mij. Naast dit en dat ik weggestuurd werd door de laatste tandartspraktijken begon bij mij een nieuwe reis.

Mijn transformatie begon

Dit was het moment dat ik volledig gecommitteerd was aan mezelf en mijn gezondheid en er alles voor te doen en te laten, om mijn angst voor de tandarts te overwinnen. Ik maakte een keuze. Ik ga de stap nemen om dit te overwinnen.
Dit kon gewoon niet meer zo verder!
Hoe kon het, dat dit nooit bij me op is gekomen?
Ik was echt verbaasd over dit proces.
Zou angst dan toch echt verlammend werken?

Ik was blind door mijn angst

En ondertussen bleef ik dus lekker met al die ontstekingen doorlopen. Ik zat zo in de vermijding dat zij mij met deze opmerking echt wakker schudde. Ik was me niet bewust dat mijn angst mij blind maakte voor de echte belangrijke acties die ik moest nemen. Als ik gezondheid echt zo belangrijk vind, zoals ik altijd zeg, dan moest ik dus echt mijn angst in de ogen gaan kijken en er iets aan gaan doen want ik bleef doorlopen met ontstekingen in mijn mond. Hoe bizar eigenlijk!

Als er niemand is die mij kan helpen, doe ik het zelf!

Ik stofte al mijn kennis en ervaring af over angsten en het behalen van doelen die ik in de loop van de jaren als coach had verzameld. Ik verdiepte me in verschillende soorten angsten, in de werking van stress en de mind. Ik zocht en zocht en probeerde van alles uit totdat ik na 2 jaar een volledig ontspannen houding ervoer en me realiseerde dat ik deze angst nu toch echt overwonnen heb. Waar de tandarts eerst nog niet 1 kies kon vullen met verdoving in 1uur heb ik onlangs 4 vullingen laten doen zonder verdoving in 1 uur. Ik ga nu naar de tandarts alsof ik naar de kapper ga. Nul spanning!

Mijn missie

Om mij heen hoor ik bijna alleen maar verhalen dat een tandartsbezoek vervelend is, mensen super bang zijn en angstig voor de pijn. Sommige mensen slapen er niet meer van en hebben weken last van uitstelgedrag en spanning voor,tijdens en na de behandeling. Uit onderzoek blijkt dat ongeveer 800.000 mensen in Nederland in meer of mindere mate last hebben van tandartsangst. Ik wil graag mannen en vrouwen die zich herkennen in mijn verhaal helpen om ontspannen naar de tandarts te gaan en te werken aan een gezond gebit en hun algehele gezondheid verbeteren.

Wat je over mij moet weten?

• Ik ben geboren in Duitsland en vanaf mijn 4e opgegroeid in Limburg. In 2011 ben ik in Breda komen wonen.
• Mijn oma maakte altijd zelf vlaai en de lekkerste vind ik nog altijd de zwarte pruimenvlaai.
•Ik geniet van muziek en vooral festivals vind ik super gaaf! Lekker op het gras liggen en luisteren naar muziek. En daar ik niet de allergrootste ben kan ik vaak ook heel dichtbij het podium toch alles goed zien.
• Ik heb een hekel aan mensen die iets weggooien in de natuur zoals zakken van de Mc Donalds langs de snelweg of sigarettenpeuken.
• Ik ben dol op honden.

verder nog……

Resultaat behalen voor jou als klant vind ik erg belangrijk en ik doe wat daarvoor nodig is. Soms een stok achter de deur zijn of een hand om je aan vast te houden om die eerste stap te nemen. Ik kan dat resultaat niet alleen behalen daar heb ik jou toch echt voor nodig, dat zal je begrijpen en vind het dan ook belangrijk dan mijn klanten actie nemen en open staan om wat nieuws te leren. Sceptisch mag je zijn, want hey ik zeg altijd “je moet me niet geloven op mijn woord maar het gaan ervaren” en dan wel er iets mee gaan doen anders weet je nooit of het wel of niet werkt.

Herken je iets van mijn verhaal in jouw leven met betrekking tot de angst voor de tandarts?
Wil je weten of ik iets kan betekenen voor jou?
Heb je andere vragen
Neem dan vooral contact met mij op.